CategoryIn en om het huis

Op zoek naar oud

Voor de komende cursusavond fotografie moeten we macrofoto’s maken met het thema ‘Oud’. Oud in de zin van versleten eigenlijk, maar dat was iets te beperkend vond de fotograaf. Oud dus. Poe. Om mijn inspiratie te triggeren ben ik door het huis gerend met de compact camera om alles wat ik ook maar enigszins interessant vond vast te leggen om zo te kijken of er wat tussenzit dat me bevalt.

Tot nu toe? Mwah.

Na wat rommelen in laatjes kwam ik echter deze sleutelbos tegen. Oud? een beetje, hij is nog van de vorige (of de vorige of de vorige) bewoners van dit huis. Maar waar ze van zijn…geen idee! Kan ze alleen niet weggooien, want wie weet zit er ergens nog een kluis verstopt, al ben ik die bij al mijn klusactiviteiten nooit tegengekomen.

Oud vind ik moeilijk, want oud gooi ik weg. Dus mocht je nog wat ouds hebben staan waar ik een leuke close-up van kan maken, geef even een gil, dan fietsen camera en ik even langs!

Puzzel

Puzzelen is dan wel ongelofelijk truttig, het is ook heel erg zen en je kunt er fijne plaatjes van maken. Met deze scoorde ik enorm veel punten in mijn fotografieklasje. Ik heb er toen ook maar niet bijgezegd dat hij met mijn compact camera geschoten is, want dat is natuurlijk niet de bedoeling. Maar ja, de macrofunctie van het dingetje is gewoonweg briljant. Vandaar.

Sneeuw

Jopie houdt helemaal niet van sneeuw. Terwijl ik had bedacht dat een foto van hem in de sneeuw echt te gek zou zijn. Hoe haal je hem dan over om toch te poseren? Heel eenvoudig. Je zet de deur open, gooit een sneeuwbal naar het einde van de tuin en hoepla daar ging ie! Dat ie me nu haat kun je wel begrijpen.
Jopie in de sneeuw

Running from camera

We doen het hoofdstuk ‘beweging’ op fotografiecursus. Moeilijk, maar ontzettend leuk. En in het kader van beweging vastleggen, heb ik bij gebrek aan een model mezelf maar op de foto gezet!
Running from camera (Croesestaat)

Ketelmannetjes

Omdat de moederhaard vorig jaar vaak veel herrie maakte, hadden we besloten om hem dit jaar eerst te laten controleren voordat we hem aanstaken om lekker warm de winter in te gaan. Dat bleek nog best lastig, want de monteur van Eneco die kwam kijken, kwam ook alleen maar kijken en deed niet aan schoonmaken. Daarvoor moest je eerst een onderhoudscontract afsluiten. Prima. Gelukkig deed hij wel alvast de kachel aan. Of wij wel de kachel wilden uitzetten een dag voordat de onderhoudsmonteur kwam. Prima.

De tweede monteur van Eneco kwam een week later. Hij haalde de kap van de moederhaard en toen begon de ellende. Hij maakte afkeurende geluidjes in de trant van “dit heb ik nog nooit meegemaakt” en “dit kan echt niet meer” en vertelde me dat de moederhaard van binnen compleet kapot gebrand was en nooit meer aan mocht. Iets met koolstofmonoxide, zuurstofgebrek en levensgevaarlijk. Dus ik zeg nog “dat vorige mannetje van jullie deed hem gewoon aan”, maar hij raadde het me ter zeerste af om dat ding nog te gebruiken.

En daar zit je dan, met zo’n death trap midden in de woonkamer.

Toen kwam de derde monteur van Eneco langs om een offerte te maken voor een HR-ketel. Dat doen ze ter plekke aan de hand van een soort invullijstje. Prima. Een ketel op de eerste verdieping zonder doortrekken naar de badkamer (dus alleen het verwarmingdeel van de ketel gebruiken) kost 3500 euro. Niet prima. En alsof dat al niet erg genoeg was, hadden ze ook nog een planningsprobleem. “Ja dat plaatsen, dat wordt toch wel derde week december, eerste week januari.” Helemaal niet prima. Het is nu al veel te koud naar mijn zin!

Vergeet die Eneco, op zoek naar een ander mannetje dus.

Ketelmannetjes die niet voor een miljoenenbedrijf werken blijken echter een vreemd soort volk. Zo spreken ze bijvoorbeeld op achterlijke tijden af zodat jij onmenselijk vroeg op staat, maar komen vervolgens een uur later. En ze hebben allemaal verschillende plannetjes over hoe we het probleem moeten oplossen. Buizen onder de vloer, buizen boven het plafond, ketel in een kast, ketel in de badkamer, wel warm water doortrekken, niet warm water doortrekken, afvoerbuis op de riolering aansluiten, afvoerbuis op een regenpijp aansluiten, iets met 15 milimeter en 22 milimeter, wel een extra radiator, nergens voor nodig, zo’n extra radioator, en een normale, klok- of draadloze thermostaat, enzovoorts. En ze drinken allemaal koffie met melk en suiker, maar dat terzijde.

Ik ben hoe dan ook echt reuze benieuwd naar de verschillende offertes die we volgende week gaan krijgen. Het enige echte voordeel dat ze namelijk hebben, is dat ze allemaal veel eerder kunnen dan die suffe Eneco. Zoals mijn huidige favoriete mannetje (ik ken punten toe aan outfit, gedrag ten opzichte van de vrouw in huis – ik ben niet dom, je hoeft me niet te negeren – en slimmigheidjes) namelijk zei: “Mevrouwtje, voordat die man met die witte baard er is, is het hier weer warm”.

Prima!

En morgen eten we tomaat

Nou ja, ik dan alleen, want de opbrengst is nogal karig. Maar toch. Ze zijn er en ze zijn vast vreselijk lekker. Onwaterige, langzaam in de zon rood geworden tomaatjes uit eigen tuin.

Iemand nog spullen nodig?

Nu de keuken af is, hebben we bedacht dat ook de badkamer wel een opkanpbeurt kan gebruiken. Alleen daar komt iets meer ‘laten doen’ bij kijken dan de keuken en dus moeten we sparen! Gelukkig staat de zolder vol met meuk en die hebben we maar eens op Marktplaats gezet. Eens kijken of we zo een leuk budget bij elkaar kunnen verkopen!

Mocht je interesse hebben in een Wii, PS2, terrasverwamer of een leuke laptoptas, kijk dan eens in ons winkeltje. Binnenkort ga ik sowieso nog een keer op strooptocht op zolder, dus hou het in de gaten. Wie weet zit er iets voor je tussen. (Tijdens het zoeken naar dozen gisteren ben ik onder andere gestruikeld over een enorme knuffelhond, een elektrische gitaar zonder snaren en een 19 inch monitor uit het jaar nul. Maar je weet het nooit, wat de gek ervoor geeft!)

De laatste loodjes in de keuken

Mijn favoriete meubelmaker heeft een ombouw gemaakt voor onze wasmachine, droger en vaatwasser en nu is de keuken eindelijk echt zo goed als af!

Het was een klein gevecht om de apparaten op hun plaats te krijgen, maar we hebben ze inmiddels allemaal aangehad en er is niets ingestort of overgelopen. En ook al is hij pas afgelopen vrijdag geplaatst, het voelt alsof het al jaren zo hoort. Blij!

Kan ik zelf

Het patroon en de stof lagen al bijna een jaar te versloffen op de plank, maar dit weekend heb ik eindelijk een de tijd genomen om daar wat aan te doen.

Uiteindelijk was het even puzzelen omdat ik een karige hoeveelheid stof had gekocht, maar hier is ie dan! Mijn nieuwe groene rok!


Ik heb ook weer helemaal de smaak te pakken. Het is niet moeilijk en je hebt direct resultaat. Ik ben dan ook meteen naar de tijdschriftenwinkel gerend om even blaadjes te neuzen. En toen bleek de Knip te jubileren met een 40 jaar, 40 jurken editie. Helemaal goed, ik heb weer verschrikkelijk veel inspiratie!

Arme plantjes

Omdat het al een tijdje mooi weer is en de IJsheiligen ook bijna voorbij zijn, heb ik gisteren al mijn groentenplantjes naar buiten verhuisd. Zo konden ze lekker in de zon staan en groeien, groeien, groeien!

Maar helaas. Gevroren heeft het niet, maar wel een beetje gewaaid. Een beetje erg hard. Een beetje belachelijk erg hard. Dus vanmorgen lagen de tomaatjes en de artisjokken heel zielig op de grond, geknakt (niet allemaal gelukkig) en in de war. Dat is toch gewoon niet eerlijk!

© 2021 Coolbook

Theme by Anders NorénUp ↑